Projekt mistrza K. G. Langhansa, budowa przy finansowym wsparciu bankiera i kupca Jakuba Molinariego. Budynek nawiązuje do form architektury pałacowej połączonej z formami industrialnego budownictwa młynów, spichlerzy i położonych obok koszar w klimaie klasycyzmu. Posiadał w 1826 roku 10 kotłów przerabiających na bieżąco importowaną trzcinę cukrową. Pierwotnie był budynkiem 4 pietrowym. Po pożarze w 1826 roku dokonano przeróbek architektonicznych.
bonczek/hydroforgroup/2006 - "Wrocław na wyspach" - Edmund Małachowicz. |
