Osiedle w dzielnicy Psie Pole, między Polanowicami od zachodu, Kłokoczycami od wschodu i Karłowicami od południa. Od północy graniczy z Lasem Sołtysowickim i rzeką Widawą. Sołtysowice przyłączone do Wrocławia w 1951. W części wschodniej stadion sportowy MOSiR oraz relikty grodziska; w południowej zabudowa przemysłowa, w zachodniej poligon Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych. Oprócz zabudowań gospodarskich z XIX/XX w. , typowa podmiejska zabudowa jednorodzinna z lat 20-30 XX w. oraz współczesna z nowoczesnym kościołem św. Alberta.
kate16° (2006-06-15) K Z dokumentu magistratu
2. Zarys rozwoju historyczno – przestrzennego Sołtysowic.
Dawne nazwy: Schulchowitz (1283), Schultheschowicz (1312), Schuteswicz (1326), Schultheissowitz (1341), Scholteyzzewicz, Schultheisewicz (około 1350/60), Schulthe-isowitz mit Kegel und Molnsdorf (1441), Schuleissowitz und Kegell (XIV w.), Schulteis-sowicz und Kegell (XIV w.), Zottwitz (1630), Schottnitz (1845), Schottwitz (1937), Bu-rweide (1937), Sułkowice (1945), Sołtysowice.
Najstarsza wzmianka pochodzi z 1312 r. W XVIII w. Sołtysowice były własnością klasztoru św. Wincentego, po sekularyzacji (1810) stały się własnością państwową pod-ległą Urzędowi Dominialnemu w Psim Polu, od 1840 r. były własnością prywatną (posiadłość ziemska oraz gmina).
Mieszkańcy należeli do parafii ewangelickiej na Psim Polu i Jedenastu Tysięcy Dziewic we Wrocławiu oraz katolickiej na Psim Polu i św. Michała we Wrocławiu. Główny do-chód z posiadłości ziemskiej w XIX wieku przynosiła hodowla, a także zyski z cegielni i cukrowni.
W 1928 r. niezaludnione tereny Sołtysowic zostały włączone do Wrocławia.
W rejonie Sołtysowic znajduje się ceglano – betonowy schron |
15
2 
