Kamienica znajduje się w centralnej części Rynku (numer 37) od strony tzw. Małego Rynku. Jest jednym z najcenniejszych zabytków miasta. Historia jej powstania sięga XIV wieku. W drugiej połowie XVI w. została przebudowana, zyskała wówczas dekorację sgraffitową. Nazwa kamieniczki pochodzi od charakterystycznego cylindrycznego wykusza narożnego. W jego dolnej kondygnacji okna zwieńczono łukiem, pozostałe okna są prostokątne, przy czym niektóre z nich znajdują się w renesansowych kamiennych obramieniach. Szczytowa ściana pokryta jest dekoracją sgraffitową, którą odkryto w 1909r. Dekoracja została podzielona na pięć poziomych pasów. W każdym z nich znajduje się przedstawienie o różnej tematyce. Jedne przedstawiają sceny batalistyczne inne motywy z bajek Ezopa. Podobną dekorację posiadała niegdyś również elewacja płaskiego wykusza, który znajduje się na południowej stronie kamienicy. Legenda głosi, że sam cesarz Napoleon w czasie pobytu w Legnicy przemawiał właśnie z okien tej kamienicy. Źródło :