Herb Wrocławia to jeden z głównych symboli miasta. Ma ciekawą symbolikę, a także historię, ponieważ w przeciągu lat zmieniał się kilkukrotnie.
Krótka historia wrocławskiego herbu
Ciekawym aspektem historii herbu Wrocławia jest to, że zmieniał się prawdopodobnie najczęściej w tej części Europy. Pierwsze miejskie godło pojawiło się w XIII w. jako pieczęć z dwugłowym orłem. Dwugłowy orzeł kojarzył się jednak z herbami zaborców, więc wkrótce zamieniono go na orła jednogłowego. Tego wizerunku używał wójt wraz z ławą miejską, jednak samorząd miejski miał swoją wizję i już wkrótce role herbu Wrocławia zaczął pełnić wizerunek głowy Jana Chrzciciela (najpierw sam, potem podwójnie naprzemiennie z dwoma czeskimi lwami), a w XVI wieku stworzono herb pięciopolowy, z dwoma świętymi, orłem piastowskim, lwem i literą “W”. Taki herb funkcjonował długo, bo aż do czasu wojny, kiedy naziści zastąpili go dwupolowym herbem z orłem w pruskiej wersji i Krzyżem Żelaznym. Po wojnie, w latach 1948-1990 herbem był stary wizerunek dwugłowego orła, a w 1990 zdecydowano się przywrócić tradycyjny pięciopolowy herb w nieco zmodyfikowanej wersji.
Jakie symbole obecnie można znaleźć na herbie Wrocławia?
W prawym górnym rogu herbu znajduje się lew czeski, symbol dawnej przynależności do Królestwa Czeskiego. W lewym górnym rogu widzimy czarnego orła śląskiego, a w lewym dolnym literę W. W prawym dolnym rogu znajduje się popiersie Jana Ewangelisty na odwróconej koronie, zaś w centrum tarczy, na jedynym okrągłym polu mieści się odcięta głowa patrona katedry wrocławskiej, Jana Chrzciciela.
Olga, f: Momentmal / Pixabay
Co przedstawia herb Wrocławia
Herb Wrocławia to pięciopolowa tarcza. W jej sercu widnieje srebrna misa z głową świętego Jana Chrzciciela — patrona wrocławskiej katedry. Wokół rozmieszczone są cztery pola: czeski lew, śląski orzeł, wielka litera „W” oraz głowa świętego Jana Ewangelisty. Każdy z tych znaków odsyła do innego rozdziału z dziejów miasta, dlatego herb bywa nazywany historią Wrocławia zamkniętą w jednej tarczy.
Znaczenie poszczególnych symboli
- Czeski lew — ukoronowany, z podwójnym ogonem, na czerwonym polu. Przypomina, że w połowie XIV wieku księstwo wrocławskie znalazło się pod panowaniem Korony Czeskiej.
- Śląski orzeł — czarny, z przepaską i krzyżem na piersi, na żółtym polu. To znak Piastów wrocławskich i dawnego księstwa.
- Litera „W” — wywodzona od imienia legendarnego założyciela miasta, księcia Wratysława; dołączono ją w XV wieku, a posługiwali się nią urzędnicy odpowiedzialni za obronę i porządek.
- Głowa św. Jana Ewangelisty — patrona władz miejskich, przedstawiona na odwróconej koronie.
- Głowa św. Jana Chrzciciela — w misie na środku tarczy, jako patron katedry i całej diecezji.
Dwóch świętych Janów — skąd bierze się pomyłka
Największe zamieszanie budzą dwaj Janowie w jednym herbie. Święty Jan Chrzciciel to ten z misy w sercu tarczy — jego ścięta głowa nawiązuje do patrona katedry na Ostrowie Tumskim. Święty Jan Ewangelista, z młodzieńczą twarzą i lokami, reprezentuje z kolei władze miejskie. Kościelny i świecki patron obok siebie — to skrót całej dawnej struktury Wrocławia.
Skąd wziął się herb Wrocławia
Pierwszy herb miasta ukształtował się w XIV wieku, a jego wersję ustalono na dworze cesarza Karola IV Luksemburskiego. Przez kolejne stulecia symbol zmieniał się wyjątkowo często — to jeden z niewielu herbów w tej części Europy, który tak wiele razy zmieniał wygląd, zanim przyjął dzisiejszą, pięciopolową postać. Ciekawostek o mieście jest więcej — choćby to, skąd wzięła się nazwa Śląska.
O autorze
